NAH – Hoe zit het met het welzijn van de partner?

Het is al langer bekend dat de partner van iemand met niet-aangeboren hersenletsel even hard wordt getroffen als de getroffene zelf. Hersenletsel heb je niet alleen, zo blijkt iedere keer maar weer. Ook de kinderen van iemand met hersenletsel kunnen danig door de war raken. Nu is aan de hand van Amerikaans onderzoek komen vast te staan dat de aan gezondheid gerelateerde kwaliteit van leven van de partner van een door beroerte getroffene die het heeft overleefd, niet alleen in het eerste jaar minder is, maar dat de partner fysiek en mentaal ook op de langere termijn te lijden heeft. Continue reading “NAH – Hoe zit het met het welzijn van de partner?”

Advertenties

Wil je het nog accepteren? – Opnieuw leren leven met NAH

Ook zo vaak gehoord dat je de NAH van je partner maar hebt te accepteren? Hoe beviel dat? Mij beviel dat in ieder geval niet. Je probeert je situatie uit de doeken te doen, je probeert te vertellen wat je partner is overkomen toen hij in een klap niet meer bleek te functioneren zoals je gewend was, je probeert te vertellen welke consequenties dat voor jou als partner heeft en voor jullie relatie en dan komt daar ineens die vreselijke zin: “Je hebt het maar accepteren.”  Continue reading “Wil je het nog accepteren? – Opnieuw leren leven met NAH”

Chronische vermoeidheid – de accu blijft leeg

Vertellen over de beperkingen waar wij tegenaan lopen, is als lopen over een weg geplaveid met stoeptegels vol voorspelbare geluiden. Je hoeft maar even op een tegel te staan en er floept een standaard tekst uit. Het zijn van die bekende zinnen die je bijna kunt dromen. Wanneer ik vertel dat mijn door NAH getroffen vriend en echtgenoot chronisch moe is, krijg ik meestal terug: ‘Ik ben ook wel eens moe.’ Continue reading “Chronische vermoeidheid – de accu blijft leeg”

Verdriet en rouw bij NAH – ongezien en onbegrepen

Verdriet en rouw dat ontstaat naar aanleiding van onzichtbare beperkingen van niet-aangeboren hersenletsel zijn vaak ongezien en onbegrepen. Niet alleen de getroffene, ook de partner van de getroffene overkomt het. Ineens blijk je een vat vol emoties dat niet kan stoppen met huilen en soms zelfs niet meer kán huilen, terwijl je het graag zou willen. Continue reading “Verdriet en rouw bij NAH – ongezien en onbegrepen”

Gastblog – NAH (her)kennen

Gastblog door Suzanne Smit

Toen ik dit weekend een gastblog las op de site van Weerhandig realiseerde ik mij hoe de Journalistiek nog altijd in mijn leven is. Lizanne schrijft dat niets onmogelijk is. Dat je na het oplopen van NAH nog veel kán doen en dáár vooral oog voor moet hebben. Continue reading “Gastblog – NAH (her)kennen”

Hoe de drukke dessins uit mijn kledingkast verdwenen

Mijn kledingkast toont zich niet van zijn trendy kant. Beetje saai is soms meer op zijn plaats. Tijdloos misschien; dat dan weer wel. Niet dat ik me zo saai voel, maar toch! Af en toe loop ik wel eens verweesd langs de blouses, T-shirts en truitjes op de planken om te constateren dat de vrolijkheid er niet altijd zomaar van af spat. Het zijn van die momenten waarop ik mij graag eens even in een gezellige outfit zou willen steken, gewoon omdat ik daar zin in heb. Continue reading “Hoe de drukke dessins uit mijn kledingkast verdwenen”