Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 181

Onze vriend is bij ons neergestreken op een vrijdagmiddag; borreluur. Een glaasje wijn en een nootje staan op de keukentafel. Omdat hij en ik weten dat het allemaal een beetje zal uitlopen, wordt de maaltijd – bedoeld voor twee – met hem gedeeld. Het is een gezellig samenzijn. Dat onze vriend jaren geleden bij een noodlottige aanrijding op de fiets zijn hoofd hard tegen het asfalt is gesmakt, geeft een extra dimensie aan dit gezelschap. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 181”

Advertenties

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 180

Mijn notitieboekjes zijn het toonbeeld van systematiek. Invallen komen op de linkerpagina, aanvullingen, extra notities en andere aanwijzingen krijgen rechts een plek. Voorzien van pijlen, vindplaatsen en paginanummers, kan ik er – hopelijk – mee aan de slag. De schrijfsels en notities zijn tenslotte alleen voor mij bedoeld. Niemand heeft iets aan een notitie als ‘Hindelooper tegeltjes met cirkels’. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 180”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 179

De klus waaraan ik ben begonnen, wil niet vlotten. Het komt niet af of ik kan de moed niet opbrengen het af te ronden. Of het is het boek dat ik aan het lezen ben. Drie keer lees ik dezelfde alinea en nog komt het niet binnen. Het is een bijna dagelijks terugkerende ergernis. Het gevoel dat mijn aandacht me uit de handen vloeit en wegstroomt op de golven van de dagelijkse gebeurtenissen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 179”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 178

Gewapend met vliegenmepper maakt hij jacht op de meest lastige exemplaren. Ze zijn via de openslaande deur onze vakantiewoning binnengevlogen. Af en toe zoemen ze naargeestig rond zijn hoofd. Nu de avond is gevallen en de deur afgesloten om lastige muggen buiten te houden, krijgt zijn jachtinstinct de overhand. Gevaarlijk schiet hij uit. De aanwezige vliegen kunnen zich maar beter bergen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 178”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 177

Op het terras van De Dream galerie en kunstcafé in Dokkumer Nieuwe Zijlen zakken hij en ik neer in een stoel. Dit hebben we afgesproken; dagen geleden alweer. We willen er zitten in de zon, langs het water in deze pittoreske omgeving om in het etablissement de werken van Gerriet Postma te bekijken. We hebben ze ontdekt tijdens een tochtje op de fiets en zouden terugkeren. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 177”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 176

Een lyrische bui vandaag. Dus zeg ik:
– Jij bent mijn Muze.
Terecht. Ik kan mijn vingers blauw schrijven, alleen al met de dingen die ik met hem meemaak. Hij doet zijn best en speelt zijn rol met verve. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 176”