Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 188 

Ze komt verhaal halen; per telefoon. Zij is het niet eens met methode waarmee ik haar definitief duidelijk heb gemaakt dat ze de verwachtingen die ze over ons heeft, moet bijstellen; en ons niet langer lastigvallen – ze heeft gemeend ons plompverloren voor haar karretje te kunnen spannen terwijl hij en ik dat karretje niet kunnen trekken. Het is ongewild inmiddels een project op zich geworden. Dat heeft mij het volgende opgeleverd:
– muren van weerstand;
– spreken tegen een muur;
– spreken tegen een brok beton;
– spreken tegen dovemansoren;
– spreken tegen dichtgestopte oren;
– spreken tegen tegengas. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 188 “

Advertenties

Onvermoeibaar het onbegrijpelijke blijven uitleggen – hulp aan omstanders

Hoe kun je het onbegrijpelijke uitleggen? Hoe kun je moeilijke materie toegankelijk maken? Dat vroeg ik me af toen ik deze week een gesprek had met iemand die onzichtbare gevolgen ondervindt van ook nog eens onzichtbaar hersenletsel. Zij vertelde wat ze zelf merkte van het hoofd dat haar soms op het verkeerde been zet en haar op de meest onmogelijke momenten in de steek laat. Tijdens dat gesprek ontdekte ik opnieuw hoe belangrijk het is gehoord te worden als je twijfelt aan jezelf en als je je machteloos voelt omdat niemand je lijkt te begrijpen of je je diep gekwetst voelt omdat je wordt aangesproken op iets in jezelf wat je niet kunt veranderen. Voor haar is het een kwestie van onvermoeibaar voort gaan het onbegrijpelijke uit te leggen. Continue reading “Onvermoeibaar het onbegrijpelijke blijven uitleggen – hulp aan omstanders”

Help: NAH in huis – aandacht voor de partner in #10 artikelen

Huisgenoten – de gezinsleden; kinderen en partner – van iemand met niet-aangeboren hersenletsel krijgen het even hard voor de kiezen als de getroffene zelf. In een klap is je wereld op zijn kop gezet en is niets meer zoals het was. Plannen voor de toekomst kunnen voor lange tijd – of soms helemaal – de ijskast in. Vanaf het moment dat niet-aangeboren hersenletsel zijn intrede doet – als gevolg van ongeluk, ziekte of een beroerte – is het leven niet meer hetzelfde. Zichtbare en onzichtbare beperkingen bemoeilijken het functioneren van de getroffene. Continue reading “Help: NAH in huis – aandacht voor de partner in #10 artikelen”

NAH – Hoe zit het met het welzijn van de partner?

Het is al langer bekend dat de partner van iemand met niet-aangeboren hersenletsel even hard wordt getroffen als de getroffene zelf. Hersenletsel heb je niet alleen, zo blijkt iedere keer maar weer. Ook de kinderen van iemand met hersenletsel kunnen danig door de war raken. Nu is aan de hand van Amerikaans onderzoek komen vast te staan dat de aan gezondheid gerelateerde kwaliteit van leven van de partner van een door beroerte getroffene die het heeft overleefd, niet alleen in het eerste jaar minder is, maar dat de partner fysiek en mentaal ook op de langere termijn te lijden heeft. Continue reading “NAH – Hoe zit het met het welzijn van de partner?”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 182

Dat een vakantie ontspannend is, heeft zo zijn uitwerking. In de nacht kan het verwerken plaatsvinden. De dromen worden beeldend en maken mij helder wat op onbewust niveau allang een vraag moet zijn geweest. Ineens wordt ik het me nu pijnlijk bewust. Onvoorspelbare zaken kunnen soms wel degelijk voorspelbaar zijn. De droom speelt zich af in Oostende – een plaats waar mijn lief en ik graag zijn. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 182”

Valt het mee of niet – Erkenning begint bij jezelf

Denken dat het allemaal wel meevalt. Veronderstellen dat het bij een ander altijd ernstiger is. Dat is een van de valkuilen waarin je als partner van iemand die te maken heeft met onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel gemakkelijk terecht kunt komen. Natuurlijk, we vergelijken allemaal ons leven met dat van een ander en we maken dan allemaal een balans op. En natuurlijk, er zijn altijd ergere dingen als je om je heen kijkt. Relativeren zit ons in het bloed. Toch is het in een omgeving waarin NAH een rol speelt niet erg handig je eigen leven te vergelijken met dat van lotgenoten. In de eerste plaats pakt het hersenletsel bij iedere NAH’er anders uit. Ten tweede speelt je eigen aard een rol bij de manier waarop jij reageert op het hersenletsel van je partner. Neem jezelf gerust serieus. Continue reading “Valt het mee of niet – Erkenning begint bij jezelf”