Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #2

In het artikel Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #1 kwam ter sprake wat er nodig is om iemand met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) en zijn partner in de sociale omgang te benaderen. Kun je gewoon iets leuks vertellen over jezelf? Dat je het risico loopt erbij aanwezig te zijn als de getroffene in tranen uitbarst, is natuurlijk vervelend en confronterend. Andere complicaties bij de communicatie te ervaren, is dat evenzeer. Met een beetje goede voorbereiding kom je daar wel uit en kun je een boeiende ontmoeting tegemoet zien. Hoe kun je je op een dergelijk bezoek voorbereiden. Het is handig je goed te realiseren wat de getroffene en de partner doormaken. Waar je het niet weet, kun je hun open vragen stellen. Continue reading “Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #2”

Advertenties

Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #1

“Kan ik vertellen dat ik een leuke week heb gehad tegen iemand met niet-aangeboren hersenletsel?” Deze vond ik in het lijstje zoektermen waarmee de webpagina van NAH Verborgen Kopzorgen via een van de zoekmachines is gevonden. Een goede vraag. Hier las ik welke twijfel de sociale omgeving heeft wanneer die te maken krijgt met iemand die ‘iets’ heeft met zijn gezondheid, waardoor een ingrijpende verandering in diens leven heeft plaatsgevonden. Wat kun je wel en wat kun je niet zeggen in het bijzijn van iemand met niet-aangeboren hersenletsel en de onzichtbare beperkingen daarbij. Het idee kan zijn dat iemand vreemd reageert; het idee kan zijn dat de partner te veel overneemt; het idee kan zijn dat de getroffene minder begrijpt; het idee kan zijn dat de getroffene de boel in de maling neemt. Wat moet je dan zeggen? En wat kun je nog zeggen? Continue reading “Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #1”

Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam

Het is de vraag of zelfredzaamheid, waarbij burgers meer dan voorheen zelf verantwoordelijk zijn voor hun leven, wel een werkbaar ideaal is. Zelfredzaamheid betekent in de praktijk dat ouderen bijvoorbeeld langer zelfstandig moeten blijven wonen en zelf hun huishouden en hulp moeten organiseren. Het betekent dat mensen met onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel en hun partners soms zwaar overvraagd worden. Dat betekent dat mensen die hulp nodig hebben, eerst in hun eigen netwerk moeten kijken of er iemand is die kan helpen; kinderen, vrienden, buren worden erop aangesproken de handen uit de mouwen te steken voor kwetsbare medemensen, zonder te bezien of mensen er fysiek, psychisch of in termen van beschikbare tijd, dit ook daadwerkelijk kunnen opbrengen. Ook al is mantelzorg geen verplichting, gemeenten en zorginstellingen voeren de druk op familie in sommige gevallen hoog op. Continue reading “Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam”

Mantelzorg volhouden – tips en tricks voor mantelzorg bij onzichtbare beperkingen NAH

Mantelzorg kan en flink gat slaan in de agenda van degene die voor langere tijd zorg geeft aan een naaste. De zorg kan een hoop tijd opslokken, ook al gaat het soms om kleine taken zoals regelmatig een wasje draaien van een ouder of dagelijks een maaltijd verzorgen. Zeker als daar ook de bureaucratische rompslomp bij komt van aanvragen voor thuishulp, een pgb of een traplift in huis, kan dat flink ingrijpen in het dagelijks leven van de mantelzorger. Als de mantelzorger klaar is en de deur achter zich dichttrekt om naar huis te gaan, blijft de zorgmantel om. Ieder moment kun je een telefoontje verwachten omdat de ouder zich ergens onzeker over voelt of eenzaam is en behoefte heeft aan jouw vertrouwde stem. Mantelzorg is nooit klaar. Continue reading “Mantelzorg volhouden – tips en tricks voor mantelzorg bij onzichtbare beperkingen NAH”

Een nieuwe start maken – leren omgaan met onzichtbare beperkingen

Kun je je oude leven weer oppakken wanneer je partner onzichtbare, cognitieve beperkingen heeft als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel? Die intrigerende vraag kwam ik ergens tegen in mijn zoektocht naar antwoorden op de vele vragen die bij mij leven. Het lijkt mij een retorische vraag. Natuurlijk verandert het leven. Continue reading “Een nieuwe start maken – leren omgaan met onzichtbare beperkingen”

Dubbelrol in het theater dat Hersenletsel heet – Mantelzorger en partner tegelijk

Het komt regelmatig voor dat ik mijn door niet-aangeboren hersenletsel getroffen partner vermanend moet toespreken. Dat voelt soms alsof je een moeder bent van een kind dat zijn grenzen uitprobeert en daar ver overheen is gegaan. Hij kijkt mij dan met van die grote onschuldige ogen aan en verzekert mij ervan dat hij er niets aan kan doen. De oorzaak van zijn gedrag ligt altijd buiten hemzelf, vaak bij iets of iemand anders. Continue reading “Dubbelrol in het theater dat Hersenletsel heet – Mantelzorger en partner tegelijk”