Misschien moet hij eens wat meer gaan doen – Goedbedoeld advies – column

door Jet van Swieten

Of het om een bemoediging gaat of juist om een schop onder de kont, zeker in de beginperiode kwam vaak het goedbedoelde advies binnen: ‘Misschien moet hij eens wat meer gaan doen.’ Het is een lekkere binnenkomer wanneer dit advies uitgaat naar iemand die kerngezond is en zijn dagen in ledigheid doorbrengt maar zo langzamerhand begint te klagen over een conditie die wat achterop begint te lopen. Inderdaad kan het dan best fijn zijn iets meer uit de stoel te komen. Een stuk lopen of fietsen, bewegen in de buitenlucht zijn een fantastisch medicijn tegen allerlei welvaartskwaaltjes. Zo lang er geen belemmeringen in de weg zitten, kun je eindeloos variëren in soorten activiteiten om het luie zweet kwijt te raken. Wie gezond is, heeft daar zeker baat bij.

Continue reading “Misschien moet hij eens wat meer gaan doen – Goedbedoeld advies – column”

Advertenties

Beperkt ziekte-inzicht en zelfoverschatting – een paar apart

door Jet van Swieten

Beperkt ziekte-inzicht en zelfoverschatting vormen een paar apart onder de onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel. Ze springen niet meteen in het oog maar kunnen flink tegenwerken. Het zijn ingewikkelde beperkingen die moeilijk te herkennen zijn. De getroffene schat niet goed in welke invloed het letsel heeft op zijn functioneren. Daar bovenop komt dat hij niet in staat is goed uit te leggen welke uitwerking zijn beperkingen hebben. Het lukt hem niet zijn grenzen aan te geven en doet zich beter voor dan hij in werkelijkheid is. Continue reading “Beperkt ziekte-inzicht en zelfoverschatting – een paar apart”

Hij heeft geluk gehad – kwestie van definitie – Column

door Jet van Swieten

Een van de meest pakkende bemoedigingen die ik – tien jaar nadat mijn partner onzichtbare beperkingen opliep bij niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een herseninfarct – nog altijd ontvang, is met stip: ‘Hij heeft geluk gehad.’ Zeker in de eerste jaren na het infarct kwam dit bij mij nogal kwetsend binnen. De uitspraak toonde feilloos aan hoe weinig inlevingsvermogen en begrip mijn gesprekspartners moesten hebben over niet-aangeboren hersenletsel in het algemeen en over zijn beperkingen in het bijzonder. Het was een teken van ontkenning die in plaats van de bedoelde bemoediging, mij met het gevoel achterliet in de steek gelaten te worden. De uitspraak voelde als een regelrechte dooddoener die liefst meteen moest worden rechtgezet. Maar de gesprekspartner tegenover mij had allang een conclusie getrokken. Daar kon mijn uitleg geen verandering in brengen. Continue reading “Hij heeft geluk gehad – kwestie van definitie – Column”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 202

In de stad U, op een plek waar een mistroostige wandelroute vanaf het centrale OV-gebeuren richting stadscentrum overgaat in hoopgevende condities, is van met witte kunststof bekleedde panelen een poort gebouwd. Het bouwwerk staat er midden op de stoep, zodat je er als voetganger wel onderdoor moet gaan. Even daarvoor heb ik hoofdschuddend waargenomen hoe de wandelaar vanaf een prachtige voetgangersbrug over het spoor de stad in wordt geleid langs een muur van gestalde fietsen aan de ene kant en een muur van vuil glas en beton aan de andere kant, over een met afval bezaaid trottoir. De stad moest zich schamen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 202”

#13 uitdagingen naar leven met NAH

door Jet van Swieten

Je kunt het een uitdaging noemen, opnieuw te leren leven met een partner met niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een beroerte. Er is heel wat te organiseren, heel wat verdriet te verwerken en veel te aanvaarden. Het woord ‘uitdaging’ lijkt mij een eufemisme. De veranderingen zijn aanleiding voor een fikse worsteling.
Continue reading “#13 uitdagingen naar leven met NAH”

Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #1

“Kan ik vertellen dat ik een leuke week heb gehad tegen iemand met niet-aangeboren hersenletsel?” Deze vond ik in het lijstje zoektermen waarmee de webpagina van NAH Verborgen Kopzorgen via een van de zoekmachines is gevonden. Een goede vraag. Hier las ik welke twijfel de sociale omgeving heeft wanneer die te maken krijgt met iemand die ‘iets’ heeft met zijn gezondheid, waardoor een ingrijpende verandering in diens leven heeft plaatsgevonden. Wat kun je wel en wat kun je niet zeggen in het bijzijn van iemand met niet-aangeboren hersenletsel en de onzichtbare beperkingen daarbij. Het idee kan zijn dat iemand vreemd reageert; het idee kan zijn dat de partner te veel overneemt; het idee kan zijn dat de getroffene minder begrijpt; het idee kan zijn dat de getroffene de boel in de maling neemt. Wat moet je dan zeggen? En wat kun je nog zeggen? Continue reading “Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #1”