Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #1

“Kan ik vertellen dat ik een leuke week heb gehad tegen iemand met niet-aangeboren hersenletsel?” Deze vond ik in het lijstje zoektermen waarmee de webpagina van NAH Verborgen Kopzorgen via een van de zoekmachines is gevonden. Een goede vraag. Hier las ik welke twijfel de sociale omgeving heeft wanneer die te maken krijgt met iemand die ‘iets’ heeft met zijn gezondheid, waardoor een ingrijpende verandering in diens leven heeft plaatsgevonden. Wat kun je wel en wat kun je niet zeggen in het bijzijn van iemand met niet-aangeboren hersenletsel en de onzichtbare beperkingen daarbij. Het idee kan zijn dat iemand vreemd reageert; het idee kan zijn dat de partner te veel overneemt; het idee kan zijn dat de getroffene minder begrijpt; het idee kan zijn dat de getroffene de boel in de maling neemt. Wat moet je dan zeggen? En wat kun je nog zeggen? Continue reading “Gezocht: sociale omgang – hersenletsel geen bezwaar #1”

Advertenties

Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam

Het is de vraag of zelfredzaamheid, waarbij burgers meer dan voorheen zelf verantwoordelijk zijn voor hun leven, wel een werkbaar ideaal is. Zelfredzaamheid betekent in de praktijk dat ouderen bijvoorbeeld langer zelfstandig moeten blijven wonen en zelf hun huishouden en hulp moeten organiseren. Het betekent dat mensen met onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel en hun partners soms zwaar overvraagd worden. Dat betekent dat mensen die hulp nodig hebben, eerst in hun eigen netwerk moeten kijken of er iemand is die kan helpen; kinderen, vrienden, buren worden erop aangesproken de handen uit de mouwen te steken voor kwetsbare medemensen, zonder te bezien of mensen er fysiek, psychisch of in termen van beschikbare tijd, dit ook daadwerkelijk kunnen opbrengen. Ook al is mantelzorg geen verplichting, gemeenten en zorginstellingen voeren de druk op familie in sommige gevallen hoog op. Continue reading “Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam”

Help: NAH in huis – aandacht voor de partner in #10 artikelen

Huisgenoten – de gezinsleden; kinderen en partner – van iemand met niet-aangeboren hersenletsel krijgen het even hard voor de kiezen als de getroffene zelf. In een klap is je wereld op zijn kop gezet en is niets meer zoals het was. Plannen voor de toekomst kunnen voor lange tijd – of soms helemaal – de ijskast in. Vanaf het moment dat niet-aangeboren hersenletsel zijn intrede doet – als gevolg van ongeluk, ziekte of een beroerte – is het leven niet meer hetzelfde. Zichtbare en onzichtbare beperkingen bemoeilijken het functioneren van de getroffene. Continue reading “Help: NAH in huis – aandacht voor de partner in #10 artikelen”

Is het mogelijk het oude verwachtingspatroon te doorbreken?

Nu het negen jaar geleden is dat mijn vriend en echtgenoot voor een tweede keer werd getroffen door een herseninfarct is de vraag gerechtvaardigd of het mogelijk is het oude verwachtingspatroon te doorbreken dat ten aanzien van zijn functioneren nog steeds leeft bij sommige mensen binnen onze sociale omgeving. De meesten zijn in staat gebleken om in ieder geval open te staan voor de veranderingen die zich in ons leven hebben voorgedaan en te luisteren naar eventuele aanvullende informatie. Uitleg is nogal eens nodig wanneer zijn capaciteiten worden overschat. Hij komt gemakkelijk over als iemand die wel voor zichzelf kan zorgen. Dat zijn onzichtbare beperkingen zijn functioneren in de weg zitten, is niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid. Fijn als hij dan de ruimte krijgt te vertellen hoe het werkelijk zit; wat mensen wel en niet van hem mogen verwachten. Continue reading “Is het mogelijk het oude verwachtingspatroon te doorbreken?”

Zoiets doe je niet – over normen en waarden – Column

Ingebakken normen en waarden, bepaalde leefgewoonten, we laten ze maar moeizaam los. We zijn het nou eenmaal gewend om volgens – meestal ongeschreven – regels te leven. Ze zijn ingegeven door de wetten van het sociaal verband. Hierbij kun je waarden zien als opvattingen over wat we binnen een samenleving of voor onszelf belangrijk vinden. Zorg om het milieu, goed onderwijs, respect voor elkaar en elkaars opvattingen, zorg om elkaar en zorg voor elkaar. Normen kun je zien als opvattingen over gedrag. Ben je beleefd, groet je de mensen op straat, sta je niet met je mobieltje aan je oor terwijl je aan het afrekenen bent… Vul maar aan. Per sociale groep kunnen normen nogal uiteenlopen en soms zelfs dwingend worden opgelegd. Alles wat buiten de groepsnorm valt kan op veroordeling van de groep rekenen. Hoe vaak hoor je niet afkeurend ‘zoiets doe je toch niet’, wanneer iemand in gebreke is gebleven en gedrag vertoont dat ongepast is volgens diezelfde ongeschreven regels. Die woorden appelleren aan het schuld- en schaamtegevoel van de ‘overtreder’. Die heeft iets enorm fout gedaan en zal dat weten ook. Hem wordt vakkundig de maat genomen.  Continue reading “Zoiets doe je niet – over normen en waarden – Column”

De tien best gelezen artikelen van het afgelopen jaar op een rij

De overgang naar een nieuw jaar is er altijd een van terugblikken en vooruitkijken. je wordt om de oren geslagen met allerlei lijstjes. Deze keer ga ik daar nu eens lekker aan meedoen. Het voordeel van zo’n lijstje is, dat er een overzicht ontstaat van de onderwerpen waarover jullie graag lezen. De tien artikelen die jullie het belangrijkst vonden om aan te klikken, te lezen en zelfs te delen, komen hier allemaal aan bod, te beginnen bij nummer tien.
Continue reading “De tien best gelezen artikelen van het afgelopen jaar op een rij”