Een nieuwe start maken – leren omgaan met onzichtbare beperkingen

Kun je je oude leven weer oppakken wanneer je partner onzichtbare, cognitieve beperkingen heeft als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel? Die intrigerende vraag kwam ik ergens tegen in mijn zoektocht naar antwoorden op de vele vragen die bij mij leven. Het lijkt mij een retorische vraag. Natuurlijk verandert het leven. Continue reading “Een nieuwe start maken – leren omgaan met onzichtbare beperkingen”

Advertenties

Even op adem komen – De microvakantie

Het zat er in de beginperiode niet in om even op adem te komen. De boog bleef gespannen door allerlei externe factoren die om aandacht vroegen; of liever schreeuwden. Er was geen tijd om ook maar even stil te staan bij hoe ik mij voelde nu het hersenletsel bij mijn door een herseninfarct getroffen partner blijvende gevolgen had. De eerste maanden waren moeilijk. Continue reading “Even op adem komen – De microvakantie”

Hulp vragen, je moet het maar durven

Voor wie zijn zaakjes goed voor elkaar heeft, kan om hulp vragen aanvoelen als een zwaktebod. Je hebt immers altijd al je problemen zelf opgelost. Je kunt het zelf wel. Daar ben je mans genoeg voor. Bovendien leun je niet graag op een ander omdat het je afhankelijkheid vergroot. Ken je dat gevoel? Onafhankelijkheid, zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid zijn kwalificaties die bij onze beleidsmakers en in de media als positieve eigenschappen worden gekarakteriseerd. Het zijn de eigenschappen die je nodig hebt om te kunnen slagen in het leven. Onafhankelijkheid, zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid vormen de pijlers onder de participatiesamenleving zoals die nu wordt ingericht. Daarin is weinig ruimte voor het geluid van mensen die er niet zelf kunnen komen en een beroep moeten doen op de hulp en ondersteuning van een ander. Continue reading “Hulp vragen, je moet het maar durven”

Meer werkverzuim door participatiesamenleving

Het lijkt erop alsof de overheid zich met het instellen van de participatiesamenleving in haar eigen voet schiet. Het om het terugdringen van de zorgkosten ingestelde beleid waarbij een groter beroep wordt gedaan op mantelzorgers – buren of familie – zorgt voor meer werkverzuim. Dit is te vinden in het rapport Concurrentie tussen mantelzorg en betaald werk van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) dat dezer dagen verscheen. Onder meer de Volkskrant schrijft hierover.
Continue reading “Meer werkverzuim door participatiesamenleving”