Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 239

door Jet van Swieten

Het warme weer heeft hem een klein beetje lamgelegd. Het is dan ook niet een klein beetje warm. De tropen hebben zich verplaatst naar onze streken. Het is vermoeiend voor een lichaam met hersenletsel de warmte te reguleren en tegelijkertijd na te denken over de woorden die je moet gebruiken. Zo wordt de hazelnootpasta voor op boterham in een handomdraai nootmuskaat. Ik zie de verwarring bij hem opkomen. Het zoeken naar de juiste woorden is een steekspel van ongekende proporties. Confronterend voor hem. Hier toont het hem rechtstreeks dat zijn grens reeds lang bereikt is. Ik wil iets zeggen om hem te sussen maar hij is me voor:
– Als ik niet op woorden kan komen, dan zeg ik maar wat. Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 239”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 232

door Jet van Swieten

Hoe vaak hij en ik het niet hebben gehoord:
– Ik vergeet ook wel eens wat.
Ja, de mensen die dat melden, hebben helemaal gelijk. Iedereen vergeet wel eens wat. Wij mensen zijn allemaal feilbaar, niet een uitgesloten. Dus moeten wij partners ook maar eens naar onszelf kijken. Wanneer je dagelijks aan het bijsturen bent, vergeet je wel eens dat het bijsturen een complicerende factor met zich meebrengt. De dagelijkse omkering van gebruiken zorgen voor nieuwe omkeringen die dan weer omgekeerd moeten worden. Kun je het nog volgen? Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 232”

Beperkt ziekte-inzicht en zelfoverschatting – Valkuil voor mensen met NAH

door Jet van Swieten

Vaak wanneer mijn door hersenletsel getroffen partner wel even iets wil regelen of doen en zich daarbij niet uit het lood laat slaan door mijn bezorgde inmenging, stel ik mijzelf de vraag of ik nou echt die bezorgde partner ben die hem ten onrechte van iets wil afhouden, of dat ik hier toch te maken heb met beperkt ziekte-inzicht of zelfoverschatting. Aan een cva hield hij onzichtbare beperkingen over. De gevolgen daarvan zijn duidelijk te zien, als je goed kijkt. Doorgaan met het lezen van “Beperkt ziekte-inzicht en zelfoverschatting – Valkuil voor mensen met NAH”

Laten we het eens opnieuw doen – opnieuw leren leven met NAH – Column

door Jet van Swieten

Laatst kwam ik de zinsnede ‘opnieuw leren leven’ weer eens tegen; natuurlijk in verband met de onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Ook ik gebruik die term regelmatig om te omschrijven dat er bij NAH sprake is van een breuk in de levenslijn en er veranderingen nodig zijn om het leven weer op te kunnen pakken. Zo opgeschreven lijkt ‘opnieuw leren leven’ een bijna natuurlijk gegeven waarvoor je even moeite moet doen. Als je het goed doet, dan heb je ook wat. Als je de slag te pakken hebt, kun je zo weer door. Doorgaan met het lezen van “Laten we het eens opnieuw doen – opnieuw leren leven met NAH – Column”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 230

door Jet van Swieten

Alsof er vandaag zomaar een gordijntje omhoog is getrokken. Een klein inzicht, al is het misschien voor even, wordt hem gewaar. Hij vertelt het me in dit helderste moment zodat mij een korte inkijk in de werking van zijn brein is gegund. Zijn desoriëntatie geeft hij zo een handvat. Zo kan hij vandaag mijn hulp en medewerking zonder omwegen vragen. Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 230”