Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam

Het is de vraag of zelfredzaamheid, waarbij burgers meer dan voorheen zelf verantwoordelijk zijn voor hun leven, wel een werkbaar ideaal is. Zelfredzaamheid betekent in de praktijk dat ouderen bijvoorbeeld langer zelfstandig moeten blijven wonen en zelf hun huishouden en hulp moeten organiseren. Het betekent dat mensen met onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel en hun partners soms zwaar overvraagd worden. Dat betekent dat mensen die hulp nodig hebben, eerst in hun eigen netwerk moeten kijken of er iemand is die kan helpen; kinderen, vrienden, buren worden erop aangesproken de handen uit de mouwen te steken voor kwetsbare medemensen, zonder te bezien of mensen er fysiek, psychisch of in termen van beschikbare tijd, dit ook daadwerkelijk kunnen opbrengen. Ook al is mantelzorg geen verplichting, gemeenten en zorginstellingen voeren de druk op familie in sommige gevallen hoog op. Continue reading “Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam”

Advertenties

Acute zorg na beroerte verbeterd – nazorg bij NAH behoeft verbetering

De acute zorg voor mensen met een beroerte is volgens oud-hoogleraar Public Health en gezondheidseconoom Guus Schrijvers sterk verbeterd. Dit schrijft hij in Medicalfacts. Hij stelt dat ook de revalidatie na de CVA veel sneller is geworden, waardoor getroffenen minder lang in een revalidatiecentrum verblijven. Continue reading “Acute zorg na beroerte verbeterd – nazorg bij NAH behoeft verbetering”

Chronische vermoeidheid – de accu blijft leeg

Vertellen over de beperkingen waar wij tegenaan lopen, is als lopen over een weg geplaveid met stoeptegels vol voorspelbare geluiden. Je hoeft maar even op een tegel te staan en er floept een standaard tekst uit. Het zijn van die bekende zinnen die je bijna kunt dromen. Wanneer ik vertel dat mijn door NAH getroffen vriend en echtgenoot chronisch moe is, krijg ik meestal terug: ‘Ik ben ook wel eens moe.’ Continue reading “Chronische vermoeidheid – de accu blijft leeg”

Zorg voor CVA-patiënten verbeterd : Nu nog zorg voor de mantelzorger

De zorg voor CVA-patiënten is de afgelopen jaren sterk verbeterd. Met name in de eerste fase na een beroerte zijn de kansen op betere resultaten vergroot. Daarmee kunnen de gevolgen van een CVA, zoals een verlamming, worden beperkt. Nieuwe behandelmethoden en voortschrijdend inzicht liggen hieraan ten grondslag. Het Leids Universitair Medisch Centrum LUMC), ziet mogelijkheden tot verbetering van de behandeling ook in de chronische fase, wanneer de getroffene uitgerevalideerd thuis komt. Continue reading “Zorg voor CVA-patiënten verbeterd : Nu nog zorg voor de mantelzorger”

Kunnen relaties de gevolgen van een beroerte aan?

‘Wist je dat 7 op de 10 relaties stranden na een beroerte?’ Dit gegeven zet InteractContour centraal tijdens de Europese Dag van de Beroerte, die in mei 2016, werd gehouden om aandacht te geven aan beroerte, hoe die te herkennen en met welke gevolgen je te maken kunt krijgen. Dat het leven met een partner met niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een beroerte niet gemakkelijk is, is mij wel bekend. Tenslotte heb ik er dagelijks mee te maken. Continue reading “Kunnen relaties de gevolgen van een beroerte aan?”

Zelfredzaamheid als toverwoord

Zelfredzaamheid is een van de doelen die de participatiesamenleving heeft geformuleerd. Iedereen moet meedoen, iedereen moet mee kunnen komen, zodat mensen met een beperking ook weer passen in een arbeidzaam leven en het aanleren zelfstandig te wonen, zonder direct een beroep te hoeven doen op professionele hulp die wordt gefinancierd met overheidsmiddelen. Hulp en steun zoek je het liefst eerst in je directe omgeving, bij familie, vrienden of buren. Continue reading “Zelfredzaamheid als toverwoord”