Sluipend de mantelzorg ingezogen – Een bewustwordingsproces – Column

door Jet van Swieten

Het proces van partner naar mantelzorger voor je partner – of van zoon/dochter naar mantelzorger voor je ouder – is in de meeste gevallen niet een waarvan je je direct bewust bent. Misschien zijn er uitzonderingen. Er zijn mensen die direct begrijpen dat zij aan het begin staan van een langdurige tijd, geld en energie rovende klus en hebben de tegenwoordigheid van geest direct maatregelen te nemen om de mantelzorg zo te organiseren dat zijzelf ontlast worden en rekening houden met het leven dat zij leiden, inclusief baan. Nog voordat het sociale netwerk uit elkaar dreigt te vallen zien zij de mogelijkheid mensen uit de omgeving in stelling te brengen om samen de klus te klaren. Dit is het ideale beeld dat voor ogen moet hebben gestaan bij de beleidsmakers, toen zij de participatiesamenleving in elkaar zetten. Continue reading “Sluipend de mantelzorg ingezogen – Een bewustwordingsproces – Column”

Advertenties

Mantelzorg bij hersenletsel zware opgaaf

Onlangs zond Brandpunt+ van KRO-NCRV een documentaire uit over dementie in het huwelijk. De film besteedde aandacht aan de invloed die dementie heeft op het functioneren van de partner. Het echtpaar Irma en Piet werd gevolgd tijdens een cursus voor mantelzorgers van dementerenden waarmee een stap wordt gezet te leren omgaan met de beperkingen van de partner. De dementerende partner was daar bij en kreeg activiteiten voorgeschoteld. Ook waren er gezamenlijke activiteiten. Uit een begeleidend artikel op de website van Brandpunt+ komt naar voren dat de zwaarste zorg rust op de schouders van mantelzorgers van een dementerende partner. De cijfers liegen er niet om als je ziet welke gevolgen dit heeft. Van deze mantelzorgers loopt 40% rond met angst en depressieve klachten en 5% van hen geeft aan wel eens gedacht te hebben aan zelfmoord. Er is onder hen veel ziekte door stress en verdriet. Psychisch is mantelzorg geven aan een partner met dementie een zware opgaaf, ook al vanwege de karakterveranderingen en de agressie die kunnen optreden. Open hierover praten blijkt moeilijk. Er is loyaliteit aan de dementerende partner. Die wil de mantelzorger niet afvallen. De sociale omgeving heeft eveneens moeite met deze veranderingen, kan onhandig reageren en trekt zich vaak terug; ook erkent de omgeving de worsteling niet, die de mantelzorgende partner doormaakt. Continue reading “Mantelzorg bij hersenletsel zware opgaaf”

Partners spreek je uit – verbeter welzijn NAH-partners – Column

Vandaag de dag – het is 2018 – leven we nog steeds in een zwijgcultuur. In een tijd waarin FaceBook en Whatsapp de maat der dingen zijn, blijken er nog steeds onderwerpen te bestaan waarover we liever niet praten. Het is ook niet gemakkelijk onderwerpen aan te kaarten waarover niemand lijkt te willen spreken. Zeker niet in het openbaar. Schaamte en angst voor gevolgen zijn altijd onder de oppervlakte aanwezig. Er is soms enige moed voor nodig te spreken over thema’s waar anderen liever over zwijgen. Of waarover je omgeving een andere mening is toegedaan. Zoals over Niet-aangeboren hersenletsel en de onzichtbare beperkingen die daarbij kunnen optreden; of over de ongemakkelijke positie waarin partners terecht kunnen komen. Ik schreef er onlangs over in twee artikelen: Een partner met niet-aangeboren hersenletsel – keihard werken en Levend verlies bij NAH vaak niet-erkend verlies. Continue reading “Partners spreek je uit – verbeter welzijn NAH-partners – Column”

#13 uitdagingen naar leven met NAH

door Jet van Swieten

Je kunt het een uitdaging noemen, opnieuw te leren leven met een partner met niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een beroerte. Er is heel wat te organiseren, heel wat verdriet te verwerken en veel te aanvaarden. Het woord ‘uitdaging’ lijkt mij een eufemisme. De veranderingen zijn aanleiding voor een fikse worsteling.
Continue reading “#13 uitdagingen naar leven met NAH”

Groene kersttaart? Nee, dank u – Column

Is het in navolging van het populaire tv-programma Heel Holland Bakt? Is het uit een goed hart dat een van de vele steunpunten in Nederland voor mantelzorgers heeft bedacht dat de dames en heren die zich het jaar door uit de naad werken om voor een naaste te zorgen, zin zouden kunnen hebben in een workshop Groene Kersttaart? Ik hoop van ganser harte dat de organisatie alvorens de workshop op te zetten eerst het oor te luisteren heeft gelegd bij de mantelzorgers om te horen of zij het maken van zo’n Groene Kersttaart in de drukste periode van het jaar wel zien zitten. Continue reading “Groene kersttaart? Nee, dank u – Column”

Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam

Het is de vraag of zelfredzaamheid, waarbij burgers meer dan voorheen zelf verantwoordelijk zijn voor hun leven, wel een werkbaar ideaal is. Zelfredzaamheid betekent in de praktijk dat ouderen bijvoorbeeld langer zelfstandig moeten blijven wonen en zelf hun huishouden en hulp moeten organiseren. Het betekent dat mensen met onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel en hun partners soms zwaar overvraagd worden. Dat betekent dat mensen die hulp nodig hebben, eerst in hun eigen netwerk moeten kijken of er iemand is die kan helpen; kinderen, vrienden, buren worden erop aangesproken de handen uit de mouwen te steken voor kwetsbare medemensen, zonder te bezien of mensen er fysiek, psychisch of in termen van beschikbare tijd, dit ook daadwerkelijk kunnen opbrengen. Ook al is mantelzorg geen verplichting, gemeenten en zorginstellingen voeren de druk op familie in sommige gevallen hoog op. Continue reading “Zelfredzaamheid als norm maakt zwakkeren eenzaam”