Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 198

Kan het zijn dat het leven ons begint in te halen? Dat hij en ik zo traag zijn geworden dat de gebeurtenissen ons voorafgaan? Dat is beslist wel eens anders geweest. Jarenlang was het zo bepaald dat wij aan de gebeurtenissen vooraf gingen. Dat de gebeurtenissen voorvielen als wij juist onze hielen hadden gelicht. Misschien hebben hij en ik iets te veel van onze vaart verloren. Misschien heeft de tijd besloten te versnellen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 198”

Advertenties

Uit het archief: Uit het dagboek van een onbestorven weduwe – 59

In onze huiskamer is vanmorgen opnieuw een moord gepleegd. De vierde binnen drie dagen, als ik goed heb geteld. En hij kijkt ernaar, onbewogen, zoals hij onbewogen kijkt wanneer hij zijn bril terugvindt op zijn hoofd of een glas versgeperste sinaasappelsap in het kastje ziet staan naast de glazen die schoongewassen op vulling wachten. Continue reading “Uit het archief: Uit het dagboek van een onbestorven weduwe – 59”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 197 

Eigenlijk hebben we op iets beter weer gerekend. Nu fietsen hij en ik – wind mee – op de vlucht voor een hagelbui in de richting van een klein bosje waar we mogelijk kunnen schuilen. Die wind – kracht 5 – hebben we ingecalculeerd. De kou en de hagel niet. Over het veld achter ons kun je de wolken zien oprukken; eronder een gordijn van ijsregen en hagel. Net op tijd vinden hij en ik een smal strookje langs het fietspad waar boompjes het weer min of meer tegen weten te houden. Daar stoppen we een moment. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 197 “

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 196 

– Je kunt hier van de vloer eten.
In huize de Onbestorven Weduwe ligt genoeg om het spreekwoordelijke weeshuis mee te voeden. Niet gek met een keukenprins in huis die dapper de strijd aangaat met het voedsel dat voorhanden is, terwijl de regie hem regelmatig ontvliegt. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 196 “

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 195

Dan mis je in Buitenpost de trein naar Leeuwarden. De rit naar het station ging al niet vlekkeloos. Je zou kunnen zeggen dat het GPS-systeem mij voor het lapje hield en ons – mijn lief en mij – rond de plek van bestemming liet cirkelen, om bij het station aangekomen te bemerken dat alle parkeerplaatsen door werkzaamheden zijn geblokkeerd. Ruimte zat achter het station. Zie daar maar eerst te komen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 195”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 194

Het is meer dan een vage herinnering aan die paar dagen dat ik het hier en nu kon ontvluchten om mijzelf te hervinden om weer verder te kunnen met de niet meer te lijmen gebroken beloften van een leven. Terwijl hij thuis was – voorzien van leeftocht en een afgepaste hoeveelheid geld, een dochter die kwam lunchen en een telefoon binnen handbereik – reisde ik met bezwaard hart af naar Vlieland. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 194”