Onvermoeibaar het onbegrijpelijke blijven uitleggen – hulp aan omstanders

Hoe kun je het onbegrijpelijke uitleggen? Hoe kun je moeilijke materie toegankelijk maken? Dat vroeg ik me af toen ik deze week een gesprek had met iemand die onzichtbare gevolgen ondervindt van ook nog eens onzichtbaar hersenletsel. Zij vertelde wat ze zelf merkte van het hoofd dat haar soms op het verkeerde been zet en haar op de meest onmogelijke momenten in de steek laat. Tijdens dat gesprek ontdekte ik opnieuw hoe belangrijk het is gehoord te worden als je twijfelt aan jezelf en als je je machteloos voelt omdat niemand je lijkt te begrijpen of je je diep gekwetst voelt omdat je wordt aangesproken op iets in jezelf wat je niet kunt veranderen. Voor haar is het een kwestie van onvermoeibaar voort gaan het onbegrijpelijke uit te leggen. Continue reading “Onvermoeibaar het onbegrijpelijke blijven uitleggen – hulp aan omstanders”

Advertenties

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 174 

Ondanks alles houdt hij belangstelling voor zijn omgeving. Hoewel hij soms van alles door elkaar wil gooien, is hij tuk op feitjes; zolang de context maar niet meetelt. Willen winnen ligt in zijn aard. Niet vreemd dat hij hier of daar probeert te laten zien dat ook hij meetelt; dat hij nog steeds kan wedijveren als het moet. Voor alles probeert hij zijn belangstelling in de kleine dingen van het leven bij te spijkeren; al moet hij het iedere volgende keer weer opzoeken, hij zoekt het op. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 174 “

Het geluk van de teleurstelling – Column

De meeste mensen worden gelukkig als ze ouder worden, omdat ze beter hebben leren omgaan met hun teleurstellingen.

Deze regel van André Klukhuhn las ik in zijn boek Over de grenzen van de rede. Ik schreef de regel op omdat het wel goed voelde. Teleurstellingen zijn van alle tijden. Op termijn heeft iedereen zijn eigen teleurstelling wel te verwerken gehad. Continue reading “Het geluk van de teleurstelling – Column”

Zoiets doe je niet – over normen en waarden – Column

Ingebakken normen en waarden, bepaalde leefgewoonten, we laten ze maar moeizaam los. We zijn het nou eenmaal gewend om volgens – meestal ongeschreven – regels te leven. Ze zijn ingegeven door de wetten van het sociaal verband. Hierbij kun je waarden zien als opvattingen over wat we binnen een samenleving of voor onszelf belangrijk vinden. Zorg om het milieu, goed onderwijs, respect voor elkaar en elkaars opvattingen, zorg om elkaar en zorg voor elkaar. Normen kun je zien als opvattingen over gedrag. Ben je beleefd, groet je de mensen op straat, sta je niet met je mobieltje aan je oor terwijl je aan het afrekenen bent… Vul maar aan. Per sociale groep kunnen normen nogal uiteenlopen en soms zelfs dwingend worden opgelegd. Alles wat buiten de groepsnorm valt kan op veroordeling van de groep rekenen. Hoe vaak hoor je niet afkeurend ‘zoiets doe je toch niet’, wanneer iemand in gebreke is gebleven en gedrag vertoont dat ongepast is volgens diezelfde ongeschreven regels. Die woorden appelleren aan het schuld- en schaamtegevoel van de ‘overtreder’. Die heeft iets enorm fout gedaan en zal dat weten ook. Hem wordt vakkundig de maat genomen.  Continue reading “Zoiets doe je niet – over normen en waarden – Column”

Angst voor herhaling is absoluut een blijvertje – Column

Het overkomt mij, partner van iemand met onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel na een beroerte, dat ik regelmatig schrik. Onderhuids leeft kennelijk nog altijd die angst dat het zomaar ineens weer mis kan gaan. Ook al is het nu bijna negen jaar geleden, dat gevoel wil niet meer weg. Kleine signalen, kleine veranderingen in zijn gedrag of bewegingen maken mij extra alert. Nu denk ik dat ik niet de enige partner ben die daarvan last heeft. Het is ook niet niks, de veranderingen die van de ene dag op de andere hebben plaatsgevonden. Je zou denken dat je na verloop van tijd er met enige nuchterheid naar kunt kijken; dat je meer vertrouwen moet hebben in moeder natuur. Die steeds weer opkomende angst voor herhaling is absoluut een blijvertje. Continue reading “Angst voor herhaling is absoluut een blijvertje – Column”

Leren

Gastcolumn door Marc Commandeur

Na een week hard werken, hou ik ervan een rustig weekend te hebben. Eén, hooguit twee extra activiteiten heb ik dan ingepland naast de vaste huishoudelijke taken. Voor dit weekend was ik vrij zeker dat de geplande gedichtenmiddag op de zaterdag me naast een hoop plezier ook een staartje vermoeidheid zou opleveren. Continue reading “Leren”