Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 198

www.nahverborgenkopzorgenweb.wordpress.com

Kan het zijn dat het leven ons begint in te halen? Dat hij en ik zo traag zijn geworden dat de gebeurtenissen ons voorafgaan? Dat is beslist wel eens anders geweest. Jarenlang was het zo bepaald dat wij aan de gebeurtenissen vooraf gingen. Dat de gebeurtenissen voorvielen als wij juist onze hielen hadden gelicht. Misschien hebben hij en ik iets te veel van onze vaart verloren. Misschien heeft de tijd besloten te versnellen.

Wanneer het voor het eerste gebeurde? Er is geen duidelijk begin. Het was er; iedereen kent ze; de verhalen. Je bent per ongeluk in de buurt. Die ene keer op dierendag in 1992 kon het allemaal nog toeval zijn. Samen met onze kinderen vierden hij en ik onze zoveelste jaar verkering, in Amsterdam. Een beetje rondstruinen, een hapje eten op het Damrak en vervolgens met de trein naar huis. Bij de Prins Hendrikkade schoten drie, vier ziekenwagens voorbij. Ze hadden niet met de ramp te maken. Hooguit een kleine voorbode?

Om eenmaal thuis te ontdekken dat een vliegtuig zich in een Bijlmerflat heeft geboord. Met enorme gevolgen. Kon het zijn dat terwijl wij nog maar net voorbij waren, het leven achter onze rug een dramatische wending had genomen? Daarna gebeurde het vaker. Terwijl ons gezin zich per trein vanuit Parijs door België spoedden, besloot de koning van dienst aldaar – Boudewijn – te overlijden. Alsof onze aanwezigheid de zaak had bespoedigd.

Of die keer dat hij en ik aan de rand van het Texelse vliegveld keken hoe parachutisten met een zekere snelheid vanuit hun vliegtuig een zekere sprong naar beneden waagden en pas in de laatste meters voor de aardbodem hun vaart wisten te remmen om veilig op hun voeten te kunnen landen. Dat het spectaculair was, konden hij en ik wel vermoeden. Terwijl wij met de fiets op weg gingen om de boot naar het vasteland te halen, viel een van de valschermspringers op de grond te pletter; nog geen halfuur was voorbij gegaan.

Toen het leven aan een inhaalmanoeuvre begon, kwamen onze eigen rampen; en rampjes. Iedere maand een nieuwe. Zozeer zelfs dat hij en ik tegen elkaar begonnen te zeggen:
– Benieuwd wat er volgende maand weer gaat gebeuren.
Dat dit culmineerde in de rampspoed in zijn hersenpan? Het was maar goed dat we daar vooruit geen weet van hadden. Dat was niet te voorkomen, net als alle gebeurtenissen die ons achterna reisden.

De ellenlange nasleep heeft ons vertraagd.
– Wat gaat het toch allemaal snel, hoor ik mijn lief klagen.
Hij kijkt om zich heen naar de wereld en naar de mensen die erin rondstappen. Ze gaan snel en hij is niet in staat het tempo bij te houden. Ze lopen snel, spreken snel, rijden snel. Er is haast; zo voelt hij. Grote haast. Hij merkt het aan de taakjes die hij zichzelf oplegt. Het komt niet af. Ook al probeert hij haast te maken. Alles wil hij bespoedigen. Zelfs mij jaagt hij aan.
Ik reageer:
– Kalm aan, jongen. Je hoeft toch nergens naartoe?

Het lijkt erop alsof onze vertraging een krachtige trap op het gaspedaal van het leven zelf heeft gezet. Het is te lang stil geweest aan het rampenfront dat ons achtervolgde. Dat heeft juist een aanloop genomen en spurt ons voorbij. Het is anders geworden. De rampen en rampjes beginnen op ons vooruit te lopen.

Nu eens een schietpartij op een snelweg waarover wij willen gaan. Dan ontploft er eens ergens een chemisch goedje op een plek waar hij en ik juist naartoe willen. Dus ja, dan wil je naar Texel. Ontplooit zich op de kade van de veerpont in Den Helder een gijzeldrama en gaat de pont niet. – Bij toeval vertrekken hij en ik pas een dag later. Hij en ik, wij komen na.

Hem valt de ommekeer het eerst op. De gebeurtenissen vallen niet meer op de juiste manier samen met onze aanwezigheid. Hij en ik, wij zijn traag geworden. Ik constateer:
– Het leven begint ons in te halen.
Hij denkt er een poosje over na.
– Zoiets moet het wel zijn.
Wij kunnen nu opgelucht ademhalen.
© jvs

Advertenties

Wat is jouw verhaal?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.