#13 uitdagingen naar leven met NAH

door Jet van Swieten

Je kunt het een uitdaging noemen, opnieuw te leren leven met een partner met niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een beroerte. Er is heel wat te organiseren, heel wat verdriet te verwerken en veel te aanvaarden. Het woord ‘uitdaging’ lijkt mij een eufemisme. De veranderingen zijn aanleiding voor een fikse worsteling.
Continue reading “#13 uitdagingen naar leven met NAH”

Advertenties

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 199 

– Jij moet meer om jezelf gaan denken, dame.
Dat is het medische advies dat ik in mijn zak kan steken. Werk aan de winkel. Ruimte scheppen en vooral ook mijn lief zo af en toe ervan bewust maken dat ademhalen – verse zuurstof – nodig is om in leven te blijven.
– Het is niet egoïstisch als je hem dat eens zegt. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 199 “

Levend verlies bij NAH blijkt vaak niet-erkend verlies

door Jet van Swieten

In de column Voor emoties bij rouw om NAH’er schieten woorden tekort – Gecompliceerde rouw ben ik op zoek gegaan naar factoren die bijdragen aan een chronische rouw.

Je wereld stort in op alle fronten. Terwijl je probeert de scherven van alles bijeen te vegen, stapelt de sores zich op. Aan letterlijk alle aspecten van een leven moet je denken; je werkt op vele fronten en merkt dat je omgeving niet meebeweegt. Net als de gebeurtenissen, buitelen ook de emoties over je heen terwijl er geen tijd is ze te herkennen en te erkennen. Hoe kun je er dan mee te dealen.

Continue reading “Levend verlies bij NAH blijkt vaak niet-erkend verlies”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 198

Kan het zijn dat het leven ons begint in te halen? Dat hij en ik zo traag zijn geworden dat de gebeurtenissen ons voorafgaan? Dat is beslist wel eens anders geweest. Jarenlang was het zo bepaald dat wij aan de gebeurtenissen vooraf gingen. Dat de gebeurtenissen voorvielen als wij juist onze hielen hadden gelicht. Misschien hebben hij en ik iets te veel van onze vaart verloren. Misschien heeft de tijd besloten te versnellen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 198”

Een partner met niet-aangeboren hersenletsel – keihard werken

In het artikel NAH – Hoe zit het met het welzijn van de partner? besprak ik de uitkomst van twee onderzoeken naar het welzijn van partners van mensen die zijn getroffen door een beroerte. Uit de onderzoeken kwam naar voren dat de partner van een getroffene fysiek, mentaal maar ook wat betreft algemeen welbevinden, na zeven jaar nog steeds laag scoort. Die score gaat onmiddellijk verder omlaag als de getroffene achteruit gaat. Het is zelfs zo dat naarmate de tijd verstrijkt, de klachten bij de partners toenemen. De sociale steun is na verloop van tijd verminderd en er is een blijvend verstoord evenwicht in de relatie met de getroffen partner. Alle reden dus waarom het welzijn van de partner, zowel fysiek als mentaal, achterop raakt. Continue reading “Een partner met niet-aangeboren hersenletsel – keihard werken”

Uit het archief: Uit het dagboek van een onbestorven weduwe – 59

In onze huiskamer is vanmorgen opnieuw een moord gepleegd. De vierde binnen drie dagen, als ik goed heb geteld. En hij kijkt ernaar, onbewogen, zoals hij onbewogen kijkt wanneer hij zijn bril terugvindt op zijn hoofd of een glas versgeperste sinaasappelsap in het kastje ziet staan naast de glazen die schoongewassen op vulling wachten. Continue reading “Uit het archief: Uit het dagboek van een onbestorven weduwe – 59”