Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 161

Even voorbij Hemelum vinden hij en ik langs het fietspaadje naar Galamadammen een tussen het riet verscholen plekje aan het water van het meer Morra. Het is nog vroeg in de ochtend. Overal om ons heen is het vooral stil. Hij en ik betrekken een bankje. Goed voor een moment staren over het water, proeven van het ochtendlicht dat over het water scheert, en luisteren naar de vogels. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 161”

Advertenties

Beperkt ziekte-inzicht en zelfoverschatting – Valkuil voor mensen met NAH

Vaak wanneer mijn door hersenletsel getroffen partner wel even iets wil regelen of doen en zich daarbij niet uit het lood laat slaan door mijn bezorgde inmenging, stel ik mijzelf de vraag of ik nou echt die bezorgde partner ben die hem ten onrechte van iets wil afhouden, of dat ik hier toch te maken heb met beperkt ziekte-inzicht of zelfoverschatting. Aan een cva hield hij onzichtbare beperkingen over. De gevolgen daarvan zijn duidelijk te zien, als je goed kijkt. Continue reading “Beperkt ziekte-inzicht en zelfoverschatting – Valkuil voor mensen met NAH”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 160

De supermarkt blijkt steeds opnieuw een wonder van ontmoeting. Hij en ik lopen er binnen. Hij heeft zich een winkelwagentje toegeëigend en wil als een locomotief direct doorstomen naar het koffieapparaat achterin de zaak. De behoefte aan koffie is zo groot dat het doel van ons bezoek volledig uit zicht dreigt te raken. Nog net kan ik hem bij zijn jasje grijpen – want ik zie mij alweer met armen vol boodschappen door de winkel sjouwen op zoek naar de plek waar hij zich met winkelwagen en al heeft geparkeerd. Daar heb ik geen zin in. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 160”

Beroep op zelfredzaamheid niet in orde – pleidooi voor menswaardigheid

Onafhankelijkheid, zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid zijn kwalificaties die bij onze beleidsmakers en in de media als positieve eigenschappen worden gekarakteriseerd. Het zijn de eigenschappen die je nodig hebt om te kunnen slagen in het leven. Onafhankelijkheid, zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid vormen de pijlers onder de participatiesamenleving zoals die nu wordt ingericht. Daarin is weinig ruimte voor het geluid van mensen die er niet zelf kunnen komen en een beroep moeten doen op de hulp en ondersteuning van een ander. Continue reading “Beroep op zelfredzaamheid niet in orde – pleidooi voor menswaardigheid”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 159

Het is weer zo’n stressvolle periode. Alles lijkt tegelijk te komen. Het houdt maar niet op. Het een na het andere akkefietje, incidentje, medisch probleempje, bureaucratisch rompslompje komt langs. Recht op adempauze lijkt er niet te zijn. Dus besluiten hij en ik paaszondag te besteden aan een wandelrondje in de buurt. Even uitwaaien. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 159”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 158 

De vogels achter ons huis zijn voor een groot deel verdwenen met de bomen en struiken in de berm. Hij mist ze. In de vensterbank heb ik een kijker neergezet, zodat hij de spaarzame exemplaren naar zich toe kan halen. Hij is er gek op. De dieren geven hem wat te doen. Ze maken hem blij en enthousiast. Nu is er teleurstelling. De tjiftjaf is verdwenen, net als heel veel andere kleine kruipers en klevers. Zou die uil nog wel komen. We hopen op een snelle herplant van wat bomen en struiken om de terugkeer van de gaai en ander spul te bespoedigen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 158 “