Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 134

Het is weer eens zo’n morgen waarop de vorige dag zich wreekt. Dat heb je ervan als je afwijkt van de agenda door er een extra punt aan toe te voegen. Of liever gezegd, door er een extra punt aan toe te láten voegen. Het was even spontaan druk geweest in huis. Nu zijn de ongenode gasten weer verdwenen en zijn hij en ik terug naar normaal. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 134”

Advertenties

Mantelzorg en vrouwenemancipatie – een wonderlijk duo

Wat kunnen mantelzorg en vrouwenemancipatie elkaar toch lelijk in de weg zitten. Ik vraag mijzelf af hoe die twee met elkaar in overeenstemming te krijgen zijn in een samenleving die vraagt om steeds meer informele zorg bij een zich terugtrekkende overheid. Intensieve zorg voor een partner, of voor (schoon-) ouders, of voor een kind met een beperking kan een leven behoorlijk op zijn kop zetten en iemand zwaar overbelasten. Continue reading “Mantelzorg en vrouwenemancipatie – een wonderlijk duo”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 133

Het is zo’n zomerdag waarop de zon een prettige warmte verspreidt. Geen hitte. Er gaat geen zweetdruppel verloren aan ondraaglijke temperaturen. Het is kalm en aantrekkelijk om nu het buitengebied rond Boijl te verkennen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 133”

Mantelzorg en de economie van liefdewerk

Naar aanleiding van een reactie op mijn artikel Zelfredzaamheid als toverwoord, werd ik nieuwsgierig naar de economische waarde van mantelzorg. Wat draagt onbetaalde zorg aan naasten die langdurig ziek zijn, bij aan de Nederlandse economie. Met andere woorden, wat houdt de samenleving – of de overheid – over aan het aantal verrichte uren mantelzorg. Continue reading “Mantelzorg en de economie van liefdewerk”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 132

Net iets te vrolijk fietst hij naast me over het pad door het bos. Ik ken die uitingen maar al te goed. In zijn ontremming is hij goedgemutst. Vanmorgen wist hij onze buurman onstuimig te groeten; een teken dat de teller al een stukje in het rood staat. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 132”

Vertrouw op jezelf – Achttien bronnen van onzekerheid bij partners NAH

Het zelfvertrouwen van partners van cva-getroffenen die te maken hebben de onzichtbare gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel kan flinke deuken oplopen. En dat nog wel op momenten dan optredende onzekerheid bepaald niet praktisch is. Er valt zoveel te doen en te organiseren en ook te leren, dat voor de meest efficiënte weg naar opnieuw leren leven en leren omgaan met de beperkingen van de getroffene, doortastend optreden is vereist. Continue reading “Vertrouw op jezelf – Achttien bronnen van onzekerheid bij partners NAH”