#10 positieve kanten aan ons leven met niet-aangeboren hersenletsel

De meeste artikelen die ik hier schrijf hebben de bedoeling uitleg te geven over de onzichtbare gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel die bij mijn getroffen partner zijn komen bovendrijven en over wat dat met mij als partner doet. De reacties op de veranderingen die wij hebben doorgemaakt, maken niet altijd blij. In mijn artikel Vijftien misvattingen over mensen met niet-aangeboren hersenletsel komen die uitgebreid aan bod. Het gaat over problemen die om een oplossing vragen. Continue reading “#10 positieve kanten aan ons leven met niet-aangeboren hersenletsel”

Advertenties

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 125

Mijn lief en ik, wij zijn wel weer zo’n beetje begonnen met leven. Er moest een schakelaar om. Die knop zien te vinden is een heikel karwei geweest. Daar kan ik uren over door vertellen. Of dat heel veel zin heeft, weet ik niet. Vast staat dat controles op allerlei gebied eraan bij hebben gedragen dat het bedieningspaneel waarop de bewuste knop zich bevindt, jarenlang ondergestoven was met onwetendheid Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 125”

Help, een NAH’er aan de telefoon of Hoe de communicatie verloopt

Met de bureaucratie steeds in de buurt, is communicatie – intern zowel als extern – een onmisbaar gegeven. Zonder gaat het je niet lukken voor elkaar te krijgen wat je gedaan wilt hebben. Nog onlangs hadden we een loodgieter nodig voor het betere toiletreparatiewerk. Dan is het toch handig als je internet en telefoon bij de hand hebt om uiteindelijk iemand te laten komen die met verstand van zaken de boel voor je fikst. Iedereen weer blij. Continue reading “Help, een NAH’er aan de telefoon of Hoe de communicatie verloopt”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 124

Regelmatig vraag ik me af of hij zich kan redden zonder al die bemoeizucht die ik in de strijd gooi. In de routine van de dag lijkt het allemaal best te gaan. De dingen gebeuren met vallen en opstaan. Vaardigheid door gewoonte, kun je wel stellen. Gewoonte als treinrails waarlangs zijn bezigheden zich laten geleiden; de start is bepaald, het doel is bepaald en wat er tussenin zit is bepaald. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 124”

Wil je het nog accepteren? – Opnieuw leren leven met NAH

Ook zo vaak gehoord dat je de NAH van je partner maar hebt te accepteren? Hoe beviel dat? Mij beviel dat in ieder geval niet. Je probeert je situatie uit de doeken te doen, je probeert te vertellen wat je partner is overkomen toen hij in een klap niet meer bleek te functioneren zoals je gewend was, je probeert te vertellen welke consequenties dat voor jou als partner heeft en voor jullie relatie en dan komt daar ineens die vreselijke zin: “Je hebt het maar accepteren.”  Continue reading “Wil je het nog accepteren? – Opnieuw leren leven met NAH”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 123

Die vraagt zich af hoe hij kan helpen. Een lichte paniek staat in die ogen te lezen. Angst wellicht voor het onbekende. Ik heb het hem gevraagd. Ik heb het hem eindelijk durven vragen. Te lang al heb ik daarmee gewacht. Nu is het genoeg met de onhandige omgangsvormen die mijn lief en mij alleen maar meer pijn bezorgen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 123”