Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 121

Op het toilet een paar regels Nietzsche gelezen. De filosoof stelt dat zijn lezer ‘in geen geval de hebbelijkheid van de moderne mens [mag] bezitten, die voortdurend vanuit zichzelf en de eigen beschaving redeneert alsof deze een betrouwbaar criterium is en de maat van alle dingen’.٭ Daar hebben we natuurlijk allemaal last van. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 121”

Advertenties

Een boek lezen – relaxt of tour de force

Een boek lezen behoort tot de kleine pleziertjes die een vakantie helemaal af kunnen maken. Relaxt onderuitgezakt in een strandstoel met spannende literatuur op schoot, een heerlijk flutromannetje of net dat ene boek dat je nog graag een keer had willen lezen maar waaraan je nog niet was toegekomen. Even is er tijd en rust om weg te dromen in een andere wereld; de wereld die je wordt voorgeschoteld vanaf de pagina’s in een bundel vol letters. Continue reading “Een boek lezen – relaxt of tour de force”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 120

De achterlichtjes van de tram staren mij aan. Ze worden steeds kleiner en verdwijnen om een bocht in de weg. Ik kan ernaar zwaaien als ik wil. Ik baal. Eerder vandaag heb ik met een zucht van verlichting de voordeur achter me dichtgedaan. Dat geeft zo’n gevoel van bevrijding. Even mag ik genieten van relatieve rust. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 120”

Open brief Hugo Borst aanklacht tegen bureaucratie in de zorg

Bureaucratie in de zorg blijft de gemoederen bezighouden. Veel kostbare tijd zijn medewerkers in de zorg nu kwijt met het invullen van allerhande formulieren en papieren omwille van de illusie dat de kwaliteit van de zorg meetbaar kan zijn. De vraag is of een schriftelijke neerslag van wat op de werkvloer is voorgevallen wel voldoet als bewijs voor geleverde kwaliteit. Continue reading “Open brief Hugo Borst aanklacht tegen bureaucratie in de zorg”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 119

Hoewel het nieuws soms wat gefilterd binnenkomt, wil hij bijblijven. Ik lees hem voor. De krantenartikelen over uiteenlopende onderwerpen vallen als zoete broodjes binnen. Hij nuttigt ze met graagte. Als het te lang stil is, vraagt hij er zelfs om. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 119”

Het kwartje valt wat later – vertraagde informatieverwerking

Ook ik realiseer me niet voortdurend dat de informatieverwerking vertraagd is. En dan heb ik het niet over de computer die door een overvol geheugen meer tijd nodig heeft om de informatie die ik wil gebruiken in zijn geheel op mijn beeldscherm af te leveren. Continue reading “Het kwartje valt wat later – vertraagde informatieverwerking”