Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 108

Daar zijn ze: niet een, niet twee; nee, een hele troep zwaluwen vliegt laag over ons heen. De vogels kwetteren dat het voorjaar is losgebroken. Hij en ik; het is onze waarneming. Langs het water komt schoorvoetend smeerwortel omhoog, fluitenkruid staat net nog niet in bloei, terwijl het koolzaad geel straalt en de pinksterbloemen het weifelend ook zijn gaan proberen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 108”

Advertenties

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 107 

Het maken van een pizza is geen sinecure. In zijn vergeetboekje staan onder meer het zout om het rijzen van het deeg te vergemakkelijken en de mee te bakken kaas. Dus loopt het wel eens uit de hand. Het wachten is op de perfecte pizza. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 107 “

Kijken naar kunst helpt bij nah

Vast is komen te staan dat kunst kijken, bezig zijn met kunst, helpt bij de revalidatie van het door niet-aangeboren hersenletsel getroffen brein. Bij de revalidatie kan de zogenaamde Visual Thinking Strategies-methode (VTS – visuele denkstrategieën) worden toegepast om bijvoorbeeld de aandacht opnieuw te leren focussen. Continue reading “Kijken naar kunst helpt bij nah”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 106

Het ontbijt is wel zo’n beetje gedaan. Toch zitten mijn lief en ik nog aan tafel. Hij heeft behoefte aan even niets en ik heb behoefte aan een gesprekje. Zo’n gesprekje in deze setting is eenrichtingsverkeer; ik weet het. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 106”

#13 uitdagingen op weg naar nieuw leven met nah

Je kunt het een uitdaging noemen, opnieuw te leren leven met een partner met niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een beroerte. Er is heel wat te organiseren, heel wat verdriet te verwerken en veel te aanvaarden. Het woord ‘uitdaging’ lijkt mij een eufemisme. De veranderingen zijn aanleiding voor een fikse worsteling.
Continue reading “#13 uitdagingen op weg naar nieuw leven met nah”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 105

Wat ben ik toe aan voorjaar. Het is nog vroeg in het jaar en toch heeft deze winter bedacht nog even wat prikjes uit te delen. De afgelopen maanden heeft hij zich zo zacht gedragen dat de tekenen voor een naderende lente onmiskenbaar zijn. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 105”