Ondersteuning mantelzorg meer dan noodzakelijk

Dat goede ondersteuning van mantelzorg meer dan noodzakelijk is, blijkt steeds opnieuw. De afgelopen dagen kreeg ik een paar berichtjes onder ogen die tonen hoe uitvoering van beleid rond de gezondheidszorg ervoor verantwoordelijk is dat de druk op mantelzorgers steeds groter wordt. Continue reading “Ondersteuning mantelzorg meer dan noodzakelijk”

Advertenties

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 99

Opeens zie ik weer iets van zijn oude luister terug. Hij heeft geconstateerd dat een van de achterlichten van de auto is uitgevallen. Zelfverzekerd zegt hij:
– Oh, die ga ik zelf wel even wisselen.
Ik geloof hem op zijn woord. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 99”

Is dit nou mantelzorg?

Mantelzorg; daar had ik wel een beeld bij. In mijn directe omgeving was het in het verleden niet zo heel erg nodig. Mantelzorg strekte bij ons niet verder dan de pannetjes soep die naar mijn zieke grootvader gingen en de boodschapjes die daar op volgden. En de alarmbel die mijn vader voor de benedenbuurman had geïnstalleerd. Continue reading “Is dit nou mantelzorg?”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 98

Weer een huwelijksdag, de 33ste. Hij wil er iets speciaals van maken, samen. Als hij en ik op zoek naar een rustig restaurant door de Korte Leidsedwarsstraat lopen – alvast een beetje in de richting van het station – valt zijn blik op Café de Spuyt. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 98”

Zelfredzaamheid en niet-aangeboren hersenletsel

Regelmatig vraag ik me af in hoeverre mijn door een herseninfarct getroffen vriend en echtgenoot nog zelfredzaam is sinds hij is getroffen door een herseninfarct. Die vraag steekt regelmatig de kop op, omdat sommige perioden ogenschijnlijk rimpelloos voorbij gaan. Hij lijkt redelijk te functioneren en ik stel niet al te hoge eisen aan de manier waarop wij leven. Het komt mij soms voor alsof er nauwelijks iets aan de hand is. Dan heb ik de hoop dat ik bepaalde taken weer iets meer met hem zou kunnen delen. Helaas blijkt dat dan weer ijdele hoop. Je snapt dat ik mij zorgen maak en mij zo af en toe afvraag wat er van hem terechtkomt als ik om de een of andere (tijdelijk) reden ben uitgeschakeld. Gezeten op mijn schommel tussen hoop en vrees snap ik heel goed waarom de buitenwereld meestal een gezonde man in hem ziet. Continue reading “Zelfredzaamheid en niet-aangeboren hersenletsel”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 97

Voor me uit is hij de supermarkt in gerend. Stevig duwend tegen de kar loopt hij als een pijl uit een boog naar het koffieapparaat. Koffie is hem een onmisbare bondgenoot om de zaterdagse inkoopdrukte met al zijn prikkels en stekels nog wat aangenaam te krijgen. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 97”