Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 241 

door Jet van Swieten

Wanneer onze vriend ’s avonds rond etenstijd aanbelt, is er altijd wel een plekje vrij om een bordje extra neer te zetten. De pannen zijn groot genoeg. Het planningsvermogen van mijn lief draait overuren. Toch weet hij erin te slagen iets te maken van de eenvoudige doch voedzame maaltijd. Het kraakt in zijn hoofd en naderhand verliest hij zichzelf in een makkelijke stoel, waar hij met zijn benen omhoog zich direct afzondert en mij met de vriend alleen laat. Extra horde: ook deze vriend heeft een gebutst hoofd; ook deze vriend raakt regelmatig de draad kwijt. Fijn stel, zo aan het eind van de dag. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 241 “

Advertenties

Altijd weer die planning – #9 mogelijke hulpmiddelen bij het maken van een planning

door Jet van Swieten

Als je het echt wil weten, ik heb altijd een beetje moeite gehad met het woord planning. Het draagt een organisatorische factor in zich, die bij mij – als creatief mens – niet past. Natuurlijk was er ook in mijn werk altijd wel iets te plannen, een deadline te halen of een stappenplan te maken, toch gebeurde veel van wat ik deed ad-hoc. Een brand wacht nou eenmaal niet tot het in mijn agenda uitkomt om er een foto van te maken en een verslag over te schrijven; als een minister het behaagde in onze gemeente langs te komen, hield die ook geen rekening met de dingen die bij mij op het programma stonden. Continue reading “Altijd weer die planning – #9 mogelijke hulpmiddelen bij het maken van een planning”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 240 

door Jet van Swieten

Onder het motto ‘ik doe maar wat’ weet hij het leven behoorlijk te ontregelen wanneer het leven zichzelf heeft ontregelt. Een verblijf van een paar weken in een vakantiewoning elders in het land is al voldoende eens aardig uit de bocht te vliegen. Ik moet een beetje op hem letten. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 240 “

Gaan ziekenhuizen vallen? – Haal de markt uit de zorg

door Jet van Swieten

Wie een afgelopen week (31 oktober 2018) het Kamerdebat met de minister voor Medische Zorg Bruno Bruins heeft gevolgd, moet op zijn minst de koude rillingen over de rug zijn gelopen. In verband met het faillissement van de IJsselmeerziekenhuizen in Flevoland en het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam, sprak deze minister over een stapel stenen. De mensen die het betreft – de patiënten, de ziekenhuismedewerkers, maar ook familie en mantelzorgers –, lijken even vergeten. De minister trok tijdens het debat in woord meermaals het boetekleed aan maar liet blijken dat de ziekenhuizen wat hem betreft als een baksteen kunnen vallen. Hij sprak van ‘kwalitatief goede zorg in de buurt’ maar vermeed termen als ‘goede ziekenhuiszorg’. Is het terecht als ik hieruit concludeer dat ziekenhuiszorg in de toekomst een schaars ‘product’ wordt en alleen nog bereikbaar voor mensen die kunnen beschikken over geld, een rijbewijs, een geschikte auto voor vervoer, of een uitstekend netwerk waarop iemand kan terugvallen om voor een behandeling gehaald en gebracht te worden. Het ziekenhuis in de buurt zal in de – nabije? – toekomst voor velen een schim zijn uit een ver verleden. Continue reading “Gaan ziekenhuizen vallen? – Haal de markt uit de zorg”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 239

door Jet van Swieten

Het warme weer heeft hem een klein beetje lamgelegd. Het is dan ook niet een klein beetje warm. De tropen hebben zich verplaatst naar onze streken. Het is vermoeiend voor een lichaam met hersenletsel de warmte te reguleren en tegelijkertijd na te denken over de woorden die je moet gebruiken. Zo wordt de hazelnootpasta voor op boterham in een handomdraai nootmuskaat. Ik zie de verwarring bij hem opkomen. Het zoeken naar de juiste woorden is een steekspel van ongekende proporties. Confronterend voor hem. Hier toont het hem rechtstreeks dat zijn grens reeds lang bereikt is. Ik wil iets zeggen om hem te sussen maar hij is me voor:
– Als ik niet op woorden kan komen, dan zeg ik maar wat. Continue reading “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 239”

Onzichtbare beperkingen bij NAH van vooroordeel naar voordeel – column

door Jet van Swieten

Hoe het is gekomen, kan ik niet achterhalen. Het was bij mij waarschijnlijk zo’n zeldzaam moment van verstandsverbijstering waarop twee woorden – met heel verschillende betekenissen – samenvloeiden omdat een paar letters hadden besloten te verdwijnen. Zo kon het gebeuren dat de titel boven het stuk NAH anders benaderd – neem vooroordelen bij onzichtbare beperking weg, kon veranderen in NAH anders benaderd – neem voordelen bij onzichtbare beperking weg. Continue reading “Onzichtbare beperkingen bij NAH van vooroordeel naar voordeel – column”