Rekening houden met NAH – ‘Jij maakt misbruik van je hersenletsel’

Stel je eens voor dat je in een supermarkt wordt aangesproken door iemand in een rolstoel. Die vraagt of je dat ene pak yoghurt wil aangeven, waar hij net niet bij kan. Je twijfelt geen moment en helpt hem. Natuurlijk. En omdat je vandaag toch in een behulpzame bui bent, vraag je misschien zelfs of er nog iets is waarmee je kunt helpen. Misschien wil hij nog wel meer zuivelproducten aanschaffen. De beloning die je krijgt is het blijde gezicht dat je vanuit de rolstoel aankijkt. Daarna ga je verder met je eigen boodschap, verheugd dat je iemand hebt kunnen helpen. Doorgaan met het lezen van “Rekening houden met NAH – ‘Jij maakt misbruik van je hersenletsel’”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 155

Langs de Waddendijk loop ik met mijn hoofd in de wind. Ik geniet schoorvoetend van de eenzaamheid die mij omgeeft; Oost-Vlieland aan mijn rechterhand. Een uurtje eerder ben ik van de boot gestapt en heb ik het hotel opgezocht dat ik eerder die week heb besproken. Mijn kamer beschikt zowaar over een ligbad – een luxe die ik niet had verwacht. Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 155”

Partner: ‘Mag ik ook even!’ – #04 – Steun aan de partner in 12 punten

Zelfredzaamheid is de term die voortdurend opduikt bij de ondersteuning van chronisch zieken en gehandicapten. Die zelfredzaamheid bestaat bij de gratie van de aanwezigheid van een partner, die bijna als vanzelf de taak van mantelzorger op zich neemt. Bij verborgen beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel na een beroerte is dat niet anders. Doorgaan met het lezen van “Partner: ‘Mag ik ook even!’ – #04 – Steun aan de partner in 12 punten”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 154

Het idee niet meer te hoeven meedoen aan de ratrace die moet leiden naar een sterke positie in deze wereld, stemt mij rustig. Het werken met de ellebogen laat ik graag aan anderen over. Die zijn er veel beter in dan ik. Waar het uiteindelijk voor nodig is, is mij niet geheel duidelijk. Niets kun je meenemen in je graf; zelfs je status niet. Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 154”

Partner: ‘Mag ik ook even!’ – #03 – De partner als mens in 6 punten

Zelfredzaamheid is de term die voortdurend opduikt bij de ondersteuning van chronisch zieken en gehandicapten. Die zelfredzaamheid bestaat bij de gratie van de aanwezigheid van een partner, die bijna als vanzelf de taak van mantelzorger op zich neemt. Bij verborgen beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel na een beroerte is dat niet anders. Doorgaan met het lezen van “Partner: ‘Mag ik ook even!’ – #03 – De partner als mens in 6 punten”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 153 

Vandaag is hij er weer eens niet bij. Waar het aan ligt is niet helemaal duidelijk. Gaat het hem allemaal te snel? Het kan het einde van de winter zijn. Het kan zijn dat mijn lief even is vergeten waar hij zijn grens moet trekken. Hij gaat daar graag overheen. En ach, dan is bij het bakken van een brood een weegfout snel gemaakt als hij het meel afpast. Het verse brood is vanmorgen verknald. We ontbijten met een beschuit. Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 153 “