Op alle artikelen van deze website rust copyright. Niets van deze pagina mag zonder mijn uitdrukkelijke, schriftelijke toestemming worden gekopieerd en verspreid. Dat geldt voor de titel van de pagina en voor de inhoud van de gehele website. Wil je iets delen via social media, gebruik dan altijd een link naar deze pagina. Wil je iets citeren, dat mag alleen met bronvermelding en een link naar het artikel. Voor het overnemen van grote delen van een artikel of het gehele artikel geldt dat eerst uitdrukkelijk schriftelijke toestemming gevraagd moet worden.

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 269

door Jet van Swieten

Nu wordt techniek aangeroepen voor alle mogelijke zorgoplossingen, een hulpmiddel waardoor het een peulenschil moet zijn de herhalingsrecepten van mijn lief tegelijkertijd te laten arriveren met de mijne. Een fijne oplossing om van de overbelaste mantelzorger niet meer te vragen dan noodzakelijk is en de uitgewoonde NAH’er niet te overvragen. Wij tevreden, iedereen tevreden.
Omdat de waard in dit tijdsgewricht niemand meer vertrouwt, zijn plots drempels opgeworpen met formaliteiten en streng te handhaven regels. De burger siddert en beeft. Maakt het wat uit dat de regel ‘gij zult langer thuis blijven wonen met inzet van willekeurig wie’ haaks staat op die andere wetgeving die ‘willekeurig wie’ het extra moeilijk maakt? Ja, dat maakt uit. De wetgever mag erover nadenken. Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 269”

De economie van liefdewerk – mantelzorg is goud waard

door Jet van Swieten

Naar aanleiding van een reactie op mijn artikel Zelfredzaamheid als toverwoord, werd ik nieuwsgierig naar de economische waarde van mantelzorg. Wat is de bijdrage van onbetaalde zorg aan langdurig zieken aan de Nederlandse economie. Met andere woorden, wat houdt de samenleving – of de overheid – over aan het aantal verrichte uren mantelzorg. Kortom: hoe waardevol is het werk van mantelzorgers.

Doorgaan met het lezen van “De economie van liefdewerk – mantelzorg is goud waard”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 213

door Jet van Swieten

Bijna elke dag vraag ik het hem:
– Heb ik vandaag al gezegd dat ik je lief vind?
Of:
Heb ik vandaag al gezegd dat ik van je houd?

Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 213”

Verwarrend maar waar: NAH zit tussen de oren – maar psychisch?

door Jet van Swieten

Het is een misvatting te denken dat onzichtbare beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel (NAH) wel zullen verdwijnen wanneer een psychiater zich buigt over de case, er zijn oordeel over vormt en vervolgens met een therapie of wat medicijnen alles wel even rechttrekt, zodat de patiënt er genezen onder vandaan kan komen. Onzichtbare beperkingen worden dan verward met psychische of psychiatrische klachten. Ja, NAH zit tussen de oren, psychische klachten ook. Alleen, het gaat er moeizaam in dat hersenletsel toch echt iets totaal anders is en dat er voor wie het treft, heel andere artsen en behandelaars klaarstaan, als dat nodig is. Deze omissie heeft tot gevolg dat veel mensen met NAH, zeker daar waar het letsel niet als NAH wordt erkend en herkend, in verkeerde behandeltrajecten terechtkomen, met alle gevolgen van dien. Doorgaan met het lezen van “Verwarrend maar waar: NAH zit tussen de oren – maar psychisch?”

Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 268

door Jet van Swieten

Bij de kassa in de supermarkt sta ik het gesprek van een dag eerder nog eens te overdenken. Wat had ik wel, wat had ik niet moeten aandragen. Zoals wel vaker, gaat het over het functioneren van mijn lief. In gezelschap van anderen kan dat verbeteren, wanneer zij plat gezegd af en toe een beetje rekening houden met het hoofd dat wel eens een tikje uit de bocht vliegt. ‘Meedoen’ is de term die mij te binnen schiet. Vandaar de roep om een drempelvrije wereld, zodat de rolstoeler naar zijn werk kan, zodat de blinde man zijn bus kan vinden, zodat de dove vrouw berichten kan meekrijgen, zodat de zwangere vrouw haar time-out krijgt om te bevallen, zodat de vele prikkels in de wereld… helaas nog niet zijn weggenomen maar fors toenemen. Ook deze supermarkt kent de massa piepjes bij de kassa – de muziek die op foute wijze de overprikkelden bestookt met net iets te harde noten, speciaal voor het plezier van de vulploeg uitgezocht, net een paar puntjes harder. Chaos. Hem maakt het moe. Doorgaan met het lezen van “Uit het Dagboek van een Onbestorven Weduwe – 268”